تبلیغات
دلهای بلورین - رنج 2

رنج 2

شنبه 9 بهمن 1395 12:26 ق.ظ

نویسنده : فاطمه کوثر
Image result for ‫آسمان‬‎


نگاه ما به زندگی، بر درک و دریافت مان از رنج، تاثیرگذار است؛ اینکه زندگی را چگونه می شناسیم و از آن چه می خواهیم بر تمامی رفتارهای ما موثر است. 
به عقیده من، اولین و موثرترین بخش این نگاه، درک موقت بودن دنیا و محدود بودن فرصت عمر است. شاید هیچ چیز بیش از این، بر رفتارهای ما موثر نباشد. 
این نگرش، حداقل دو چیز را در انسان فعال می کند: 

اول اینکه: «این نیز می گذرد». این نوع تفکر به انسان التیام و امید می بخشد که رنج اش پایانی دارد و هرچه می گذرد به آن پایان نزدیک تر می شود. 

دوم اینکه: به دلیل محدود بودن فرصت عمر، انسان دارای فطرت سالم، تلاش می کند بهترین ها را انجام دهد؛ پس رنج اش را فرصت رشدش می داند و از آن بهره می برد. در این رابطه، داستانی شنیده ام که نقل اش را مفید می دانم. می گویند پیغمبر اکرم(ص)، یتیمی را سرپرستی می کردند که بسیار بدخلق بود. وقتی به بزرگسالی رسید و مستقل شد، از پیش ایشان رفت. پیغمبر (ص) بر رفتن او می گریستند. وقتی دیگران با تعجب، علت گریه ایشان را می پرسیدند، فرمودند: «(صبر بر) بدخلقی او سبب رشد من بود.» 
البته اینکه انسان رنج اش را فرصتی برای حرکت به سوی کمال بداند، بستگی به هدف غایی اش در زندگی دارد. به عبارت واضح تر، می بایست رنج برای انسان معنایی یا بهتر بگویم فایده ای داشته باشد که با انگیزه آن، رنج را در آغوش بکشد.  به عنوان مثال، برای انسان هایی که به عوالم پس از مرگ و حیات جاویدان بشر، معتقدند؛ هدف غایی آنچنان قوی است که کاملا می تواند انگیزه بخش باشد. حتی برای افرادی که مرگ را پایان زندگی بشر می دانند، پایان پذیر بودن عمر، تلنگری است برای اینکه فرصت خود راغنیمت شمرده و خاطرات خوبی از خود برای دیگران باقی بگذارند. 

ادامه دارد...

پدر خوبم را به صلواتی مهمان کنید. لطفا.  



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 9 بهمن 1395 03:05 ب.ظ